یا مقلب القلوب و الابصار       یا مدبر اللیل و النهار

یا محول والحول و الاحوال       حول حالنا الا احسن الحال

مراسم ویژه تحویل سال نو و میثاق دوباره با شهدا و تجدید پیمان با آرمان های شهدا در جوارشان

زمان :شنبه ۲۹/۱۲/۱۳۸۸ ساعت ۳۰/۱۹ 

مکان :گیلان لنگرود گلزار شهدا

مسابقه پیش بینی نامگذاری سال ۱۳۸۹ از سوی مقام معظم رهبری جهت شرکت در مسابقه فوق نامهای پیشنهادی خود را با پیامک به شماره های ۰۹۱۱۷۱۰۲۳۸۰ و ۰۹۱۱۸۳۰۲۴۵۷ تا قبل از تحویل سال نو ارسال نمایید.

در ضمن از بین نامهای صحیح و نزدیک به قید قرعه جوایزی اهدا می گردد.

هیئت عاشقان ولایت شهرستان لنگرود         

آثار گوناگون گناه

جَفَّت الدّموعُ الاّ لِقَسوة القُلوب و ما قَست القُلوب الاّ لِكَثرة الذّنوب

 (1)؛ اشك چشم‌ها نخشكد مگر به خاطر قساوت و سختى دل‌ها، و دل‌ها سخت نشود مگر به خاطر گناهان بسيار .

۲- سلب نعمت

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: پدرم همواره مى‌فرمود:

اِنّ الله قَضى قَضاء حَتماً الاّ يُنعِمُ على العبد بِنِعمةٍ فَيَسلُبها ايّاه حتّى يُحدِث العبد ذَنباً يَستَحقّ بذلك النّقمة (2)؛ خداوند حكم قطعى فرموده كه نعمتى را كه به بنده‌اش داده، از او نگيرد، مگر زمانى كه بنده گناهى انجام دهد كه به خاطر آن سزاوار كيفر گردد.

3- عدم استجابت دعا

امام باقر عليه السلام فرمودند: همانا بنده از خدا حاجتى مى‌خواهد، اقتضا دارد كه زود يا دير برآورده شود، سپس آن بنده گناهى انجام مى‌دهد خداوند به فرشته مى‌فرمايد: حاجت او را روا مكن و او را محروم ساز زيرا موجب خشم من شده و سزاوار محروميت شده است.(3)

4- الحاد و انكار

رسول اكرم صلّى الله عليه وآله در ضمن گفتارى فرمودند:

فاِنّ المَعاصى تَستَولى الضَّلال على صاحِبها حتّى تُوقِعُه رَدّ ولايَة وصىِّ رسول الله و دفع نبوة نبى الله و لا تزال بذلك حتّى توقعه فى ردّ توحيد الله و الالحاد فى دين الله (4)؛ همانا گناهان، گمراهى را بر گنهكار مسلط مى‌نمايد تا آنجا كه او را به رد ولايت و امامت وصى رسول خدا و انكار نبوت پيامبر و به همين منوال انكار يكتايى خدا و الحاد و كفر در دين خدا، آلوده مى‌گرداند.

5- قطع روزى

امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد:

إنّ الرّجُل لَيَذنب الذَّنْب فَيَدرء عنه الرّزق (5)؛ مردى گناهى انجام مى‌دهد و در نتيجه، "روزى" از او دور مى‌شود.

6- محروميت از نماز شب

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

إنّ الرّجل يَذنب الذَّنْب فَيحرم صَلاة الليل (6)؛ انسان بر اثر ارتكاب گناه از نماز شب محروم مى‌گردد.

7- عدم امنيت از حوادث

اميرمؤمنان على عليه السلام فرمودند:

گنهكار نبايد خود را از بلاهاى شبانه و حوادث ناگهانى ايمن بداند.(7)

و عواقب شوم ديگر كه فهرست‌وار ذكر مى‌كنيم؛

8- قطع باران.

9- ويرانى خانه.

10- حبس صد ساله قيامت.

11- خشم و لعن الهى.

12- بلاهاى بى سابقه.

13- پشيمانى.

14- پرده‌درى و رسوايى.

15- كوتاهى عمر.

16- زلزله.

17- فقر عمومى.

18- اندوه.

19- بيمارى.

20- تسلط اشرار

.

روايات در اين زمينه، بسيار است.(8) براى رعايت اختصار اين فصل را با پنج روايت ذيل به پايان مى‌بريم:

الف- پيامبر صلّى الله عليه وآله مى‌فرمايد:

هر كس در امر نماز سستى كند و آن را سبك شمرد خداوند او را به پانزده بلا گرفتار مى‌كند:

1- كوتاهى عمر، 2- كمى روزى، 3- زدودن سيماى صالحان از چهره‌اش، 4- عدم پاداش براى اعمالش، 5- عدم استجابت دعا، 6- عدم بهره‌مندى او از دعاى صالحان، 7- مرگ ذليلانه، 8- مرگ در حال گرسنگى و تشنگى، 9- ماموريت فرشته‌اى از طرف خدا كه او را در قبرش شكنجه دهد، 10- قبر را بر او تنگ نمايد، 11- قبرش تاريك است، 12- ماموريت فرشته‌اى براى كشاندن او بر زمين از ناحيه صورت در منظر مردم، 13- حسابرسى شديد قيامت، 14- سلب نظر و توجه خدا به او، 15- ابتلا به عذاب سخت.(9)

ب- پيامبر صلّى الله عليه وآله فرمود:

زنا كردن داراى شش اثر است كه سه اثرش در دنيا است و سه اثرش در آخرت مى‌باشد،

اثر دنيوى آن عبارتست از: رسوايى، كوتاهى عمر و قطع روزى.

و اما اثر اخروى آن عبارتست از: سختى حساب، خشم خدا و جاودانگى در آتش دوزخ و همچنين اعمال نيك او بدون پاداش است و دعايش به استجابت نمى‌رسد و بهره‌اى از دعاى صالحان نمى‌برد.(10)

رسول خدا صلّى الله عليه وآله فرمودند:

هنگامى كه عمل زنا آشكار شود، مرگ ناگهانى زياد مى‌گردد ... و هنگامى كه در ترازو كم فروشى شود، خداوند قحطى و كمبود را بر مردم فرود مى‌آورد و هنگامى كه مردم زكات اموال خود را ندهند زمين بركت‌هاى خود، از زراعت و ميوه و معادن را بروز نمى‌دهد،... و هنگامى كه قطع صله رحم رواج يافت؛ ثروت‌ها در دست اشرار قرار مى‌گيرد و هنگامى كه امر به معروف و نهى از منكر ترك گرديد خداوند اشرار را بر مردم مسلط مى‌كند، كه هر چه نيكان آنها دعا كنند به استجابت نمى‌رسد.

ج- معاذبن جبل مى‌گويد:

در منزل ابو ايّوب انصارى و در محضر پيامبر (صلّى الله عليه وآله) بودم كه از آن حضرت پرسيدم، منظور اين آيه چيست؟

يوم يُنْفخ فى الصّور فَتَاتون افْواجاً(11)؛ روز قيامت در صور دميده مى‌شود، پس مردم گروه گروه مى‌آيند.

آن حضرت (صلّى الله عليه وآله) در پاسخ فرمود:

ده گروه از امت من در قيامت كه به چهره‌هاى مخصوص و متمايز از ديگران هستند وارد صحنه مى‌شوند كه عبارتند از:

سخن چينان (ميمون)، حرام خوران (خوك)، رباخوران (واژگونه)، ستمگران در قضاوت (كور)، از خود راضى و خود بينان (گنگ و كر)، علما و قاضيان بى عمل (زبانشان را مى‌جوند و از دهانشان چرك كه همه را ناراحت مى‌كند بيرون مى‌آيد)، آزار دهندگان به همسايه (بدبوتر از مردار گنديده)، جاسوسان نزد ظالم (پوشيده به لباس‌هاى آتشين و مس گداخته و چسبان)، شهوترانان و مانع اداى حق خدا از اموال خود (با دست و پاى بريده)، متكبران (آويخته شده بر دارهاى آتشين).(12)

د- رسول خدا صلّى الله عليه وآله فرمودند:

مَن وَلِىَ عَشرةً فلم يَعدِل فيهم جاءَ يومَ القِيامة وَ يَداه و رِجلاه و راسُه فى ثقْب فاءس (13)و(14)؛ هر كس سرپرست ده نفر شود ولى رفتارش با آنها عادلانه نباشد روز قيامت در حالى بيايد كه دست و پا و سر او در سوراخ تبرى باشد.

ه‍ - امام صادق عليه السلام فرمود:

مَن سوّد إسمه فى ديوان ولد فُلان حَشَره الله يَوم القِيامة خِنزيراً (15)؛ كسى كه نام خود را در دفتر ادارى فرزندان فلان (يعنى حكومت طاغوتى بنى عباس و هر طاغوت ديگر) ثبت كند، خداوند او را در روز قيامت به صورت خوك محشور مى‌كند.

و رسول خدا صلّى الله عليه وآله فرمودند:

هنگامى كه عمل زنا آشكار شود، مرگ ناگهانى زياد مى‌گردد ... و هنگامى كه در ترازو كم فروشى شود، خداوند قحطى و كمبود را بر مردم فرود مى‌آورد و هنگامى كه مردم زكات اموال خود را ندهند زمين بركت‌هاى خود، از زراعت و ميوه و معادن را بروز نمى‌دهد،... و هنگامى كه قطع صله رحم رواج يافت؛ ثروت‌ها در دست اشرار قرار مى‌گيرد و هنگامى كه امر به معروف و نهى از منكر ترك گرديد خداوند اشرار را بر مردم مسلط مى‌كند، كه هر چه نيكان آنها دعا كنند به استجابت نمى‌رسد.(16)

پي‌نوشت‌ها:

1- كافى، ج 2 ص 271.

2- كافى، ج 2 ص 273.

3- كافى، ج 2 ص 271. بحار، ج 73 ص 329.

4- بحارالانوار، ج 73 ص 360.

5- كافى، ج 2 ص 271.

6- كافى، ج 2 ص 271.

7- كافى، ج 2 ص 269.

8- كافى، ج 2 ص 272- 275 و 445- 446.

9- سفينة البحار، ج 2 ص 44.

10- عقاب الاعمال (صدوق)، ص 598، سفينة البحار، ج 2 ص 44.

11- نبا / 20.

12- مجمع البيان، ج 1 ص 423.

13- عقاب الاعمال صدوق، ص 592.

14- ناگفته نماند درباره ى پاداش و كيفر گناه، شيخ صدوق(ره) (متوفى 381) كتاب جامعى به نام «ثواب الاعمال و عقاب الاعمال»، تاءليف نموده است.

15- عقاب الاعمال، ص 594.

16- وسائل الشيعه، ج 11 ص 513.

منبع:

گناه شناسى، محسن قرائتى، تنظيم و نگارش: محمدى اشتهاردى .

بسم رب الکعبه

کارم از جنون گذشته مست مست بوي سيب

دل من تنگه برا شش گوشه و قبر حبيب

از حسين و کربلا تپش تپش دل ميخونه

براي زيارتش همش ميگيره بهونه

شوق پابوسي او افتاده باز توي سرم

ميزنم به هر دري جور بشه کار سفرم

حالا که دورم از او ميخونم از ناز نگاش

ميشينم زل مي زنم به عکس گنبد طلاش

با خودم ميگم ميشه که شامل کرم بشم

آقا دعوتم کنه مسافر حرم بشم

ياد بين الحرمين چشم منو تر مي کنه

دل من با خاطرات کربلا سر مي کنه

زيارت خوندناي با اشک و آه يادش بخير

به سر و سينه زدن تو قتلگاه يادش بخير

ياد اون شبها بخير مست بوي يار مي شديم

دخيل ضريح خوشگل علمدار مي شديم

اما عيبي نداره اگر به قصه مبتلام

توي روضه هاش ميام انگاري توي کربلا

اگه پا نده بيام تو روضه هاش هم بشينم

برام اين بسه که عکس کربلاتو ببينم

نام: جعفر (به معنى نهر جارى پرفایده)
کنیه: ابو عبداللّه
لقب: صادق
 پدر: حضرت محمد بن على (ع )
مادر: معروف به ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابى بکر
تاریخ ولادت: یکشنبه 17 ربیع الاول ، سال 83 هجرى
مکان ولادت: مدینه
مدت عمر مبارک : 65 سال
علت شهادت: مسمومیت
قاتل ملعون: منصور دوانیقى (خلیفه عباسى )
زمان شهادت: یکشنبه 25 شوال ، سال 148 هجرى
مدفن مطهر:  قـبـر شریفش در قبرستان بقیع (واقع در مدینه منوره) در کنار قبر پدر و جدّ و عمویش امام حسن مجتبى (علیه السلام) مى باشد.

ولادت و دوران كودكى

ولادت پيغمبر اكرم به اتفاق شيعه و سنى در ماه ربيع الاول است , گو اينكه اهل تسنن بيشتر روز دوازدهم را گفته اند و شيعه بيشتر روز هفدهم را , به استثناى شيخ كلينى صاحب كتاب كافى كه ايشان هم روز دوازدهم را روز ولادت مى دانند . رسول خدا در چه فصلى از سال متولد شده است ؟ در فصل بهار . در السيرة الحلبية مى نويسد : ولد فى فصل الربيع در فصل ربيع به دنيا آمد . بعضى از دانشمندان امروز حساب كرده اند تا ببينند روز ولادت رسول اكرم با چه روزى از ايام ماههاى شمسى منطبق مى شود , به اين نتيجه رسيده اند كه دوازدهم ربيع آن سال مطابق مى شود با بيستم آوريل , و بيستم آوريل مطابق است با سى و يكم فروردين . و قهرا هفدهم ربيع مطابق مى شود با پنجم ارديبهشت . پس قدر مسلم اين است كه رسول اكرم در فصل بهار به دنيا آمده است حال يا سى و يكم فروردين يا پنجم ارديبهشت . در چه روزى از ايام هفته به دنيا آمده است ؟ شيعه معتقد است كه در روز جمعه به دنيا آمده اند , اهل تسنن بيشتر گفته اند در روز دوشنبه . در چه ساعتى از شبانه روز به دنيا آمده اند ؟ شايد اتفاق نظر باشد كه بعد از طلوع فجر به دنيا آمده اند , در بين الطلوعين .

مسافرتها

رسول اكرم , به خارج عربستان فقط دو مسافرت كرده است كه هر دو قبل از دوره رسالت و به سوريه بوده است. يكسفر در دوازده سالگى همراه عمويش ابوطالب , و سفر ديگر در بيست و پنج سالگى به عنوان عامل تجارت براى زنى بيوه به نام خديجه كه از خودش پانزده سال بزرگتر بود و بعدها با او ازدواج كرد . البته به بعد از رسالت , در داخل عربستان مسافرتهايى كرده اند . مثلا به طائفرفته اند , به خيبر كه شصتفرسخ تا مكه فاصله دارد و در شمال مكه است رفته اند , به تبوك كه تقريبا مرز سوريه استو صد فرسخ تا مدينه فاصله دارد رفته اند , ولى در ايام رسالت از جزيرة العرب هيچ خارج نشده اند .

شغلها

پيغمبر اكرم چه شغلهايى داشته است ؟ جز شبانى و بازرگانى , شغل و كار ديگرى را ما از ايشان سراغ نداريم . بسيارى از پيغمبران در دوران قبل از رسالتشان شبانى مى كرده اند ( حالا اين چه از الهى اى دارد , ما درست نمى دانيم ) همچنانكه موسى شبانى كرده است . پيغمبر اكرم هم قدر مسلم اين است كه شبانى مى كرده است . گوسفندانى را با خودش به صحرا مى برده است , رعايت مى كرده و مى چرانيده و بر مى گشته است . بازرگانى هم كه كرده است . با اينكه يك سفر , سفر اولى بود كه خودش مى رفت به بازرگانى ( فقط يك سفر در دوازده سالگى همراه عمويش رفته بود ) . آن سفر را با چنان مهارتى انجام داد كه موجب تعجب همگان شد .

پيغمبر اكرم در عصر جاهليت

جهان سرسبز و خرم گشت از ميلاد پيغمبر
منور قلب عالم گشت از ميلاد پيغمبر
بده ساقي مي باقي که غرق عشرت و شادي
دل اولاد آدم گشت از ميلاد پيغمبر
تعالي الله از اين نعمت کز او اسباب آسايش
براي ما فراهم گشت از ميلاد پيغمبر
ز لطف و رحمت ايزد ز يمن مقدم احمد
ظهور حق مسلم گشت از ميلاد پيغمبر
بشام هفده ماه ربيع و سال عامل الفيل
رسالت ختم خاتم گشت از ميلاد پيغمبر
بشارت ده به مشتاقان که ز امر قادر منّان
دل ما عاري از غم گشت از ميلاد پيغمبر
ز ناموس قدر بشنو تو گلبانگ خطر زيرا
سر نابخردان خم گشت از ميلاد پيغمبر
بناي جهل ويران شد ز يمن ميمنت بارش
جهان از علم اعلم گشت از ميلاد پيغمبر
دوصد اعجاز شد ظاهر که در عرش علي حيران
دو صدعيسي ابن مريم گشت از ميلاد پيغمبر
بشد درياچه ساوه تهي از آب و برعکسش
سماوه همچنان يم گشت از ميلاد پيغمبر
به شهر فارس چون شمعي بشد آتشکده خاموش
جمال حق مجسم گشت از ميلاد پيغمبر
ز يمن مقدمش منشق جدار طاق کسري شد
که حيران خسرو جم گشت از ميلاد پيغمبر
قدم در ملک هستي زد چو ختم الانبيا احمد
مقام ما مقدّم گشت از ميلاد پيغمبر
نواي بانگ جاءالحق بباطل چيره شد ايدل
نظام دين منظّم گشت از ميلاد پيغمبر
ز حسن پرتو رويش خجل در مغرب و مشرق
مه و خورشيد اعظم گشت از ميلاد پيغمبر
من « ژوليده » مي گويم بگو بر دوستارانش
که شرّ دشمنان کم گشت از ميلاد پيغمبر

  السلام وعلی الحسین وعلی اولاد الحسین وعلی اصحاب الحسین و علی عباس الحسین

اینک قریب چهل روز از غروب غم فزای شهادت شقایق‌ها می‌گذرد؛ و اینک از صدای نحص شلاق خزان بر پیكر آلاله‌ها، اربعینی می‌گذرد و اسارت، سیلی، غربت، فریاد و بیدارگری سهم حاملان پیغام قاصدک های عترت و عظمت شد.

از آن روز تا امروز چهل روز در سوگ ابرمردی نشستیم كه حیات اسلام مدیون رگ‌های پاره پاره اوست. قصه سر و نیزه، قصه لب‌های خونین و قرآن، قصه سیلی و صورت گلگون كودک غمگین و تمام حقیقت هایی كه هر سال از پرده چشمان ما می گذرد را شنیده ایم.

اربعینی با دختر كوچک حسین (ع) مهر را در آغوش گرفتیم، ناله زدیم، درد دل‌ها گفتیم و شكوه‌ها روانه كردیم. اربعینی از عمق جان، فریاد یا حسین كشیدیم، بر سینه زدیم و خنده را حرام كردیم.

کربلا؛ این خارستان خشک و بی‌آب، دریای انسانیت و کمال است، اقیانوس بی کرانه‌ای است که در آن گوهر همه عظمت‌ها و خوبی‌ها به رنگ مظلومیت، یافتنی است؛ اما غواص قهار می‌طلبد. و هر کدام به فراخور حالمان از کربلا، محرم، عاشورا و اربعین، برداشتی داریم و بر اساس آن قضاوتی ....

در زیارت اربعین پیرامون فلسفه آن آمده است: و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک عن الجهاله و حیره‌الظلاله: حسین علیه السلام خون قلبش را به آستان الهی هدیه داد تا بندگان را از ظلمت جهل و نادانی و حیرت گمراهی رهایی بخشد.

و شیعه همیشه و در تمامى روزهاى سوگوارى حضرت سیدالشهداء علیه ‌السلام و از آن جمله روز اربعین آن حضرت، در زیارت و اقامه ماتم و عزادارى كوتاهى نكرده و از اینجاست كه امام حسن عسكرى ‏علیه‏‌السلام زیارت اربعین را از علایم ایمان شمرده است.

آرى، تنها زیارت اربعین سیدالشهداء علیه‏ السلام است كه مؤمن خالص را از دیگران تمیز مى‏دهد، و دوستان اهل بیت‏ علیهم‏ السلام را از غیر آنان جدا مى ‌كند. و مؤمن واقعى كسى است كه نگذارد آثار نهضت‏ حسین ‏علیه‏ السلام فراموش شود و در قدردانى و شركت در هدف آن حضرت كوتاهى نورزد.

پیروان و دوستان امام حسین ‏علیه‏ السلام امیدوارند تا از این طریق مشمول این حدیث نبوى شوند كه جابر بن عبدالله انصارى - از صحابه رسول خداصلى الله علیه و آله و سلم و نخستین زائر قبر حضرت ابا‏‌عبدالله در اولین اربعین سیدالشهداء روایت كرده است: «كسى كه قومى را دوست دارد با آنها محشور مى ‌شود و كسى كه عمل قومى را دوست دارد با ایشان شریک مى‌‏باشد».
 
دل‌هایمان بی‌تاب سالار شهیدان، و چشمانمان بر مظلومانه ترین شهادت تاریخ همواره درخشان و بارانی باد.

فِی ابْنَةِ رَسُولِ اللَّهِ ص لِی أُسْوَةٌ حَسَنَة[1]

حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف: الگوی خوب من ]رفتار و کردار و...[ دختر رسول خدا است.

صبر و استقامت و پیروزی و ظفرمندی در این صبر یکی از جلوه های مهم اسوه پذیری حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از حضرت زهراسلام الله علیها است.

مصیبت‌های بزرگی را فاطمهسلام الله علیها تحمل نمود؛ سختی‌ها، فراموش‌کردن‌ها، از یاد رفتن ولایت، مظلومیت، دیدن رنج‌ها و انزوای اصحاب و یارانی چون سلمان و ابوذر[2]، دل به دنیا سپردن عدّه‌ای و فراموش کردن راه ولایت استخوان در گلو، خار در چشم[3] (چون علی علیه السلام، هم‌کُفو خود).

عطش بشر و اینکه تو تمام کوشش‌ات را انجام دهی. شبانه‌روز، انصار و مهاجر را متذکر شوی و خواب سنگین آنان که خود را به خواب زده‌اند پایان نپذیرد[4]، درد سنگینی است. امتحان سختی است، امتحان همراه با مبارزه و تلاش خستگی‌ناپذیر.

کار سنگینی است، اینکه تو دلسوزانه، پنهان و آشکارا، خیرخواه افراد باشی آنان را بر خود مقدم داری (الجّار ثُمّ الدّار[5]) در دعاهای صبح و شبانه ات پیوسته، دعا گوی آنان باشی[6] از خدا برایشان طلب مغفرت کنی و حتّی از آنانی که مستحق عذابند؛ آنان که ولی خدا را به ریسمان بسته‌اند، برای حفظ اسلام و... از نفرین و عذابشان صرفنظر کنی.[7] پیوسته با آنان سخن گویی ولی آنان زندگی روزمره را بر درد تو ترجیح دهند، و فقط اشک و ضجّه و وعدة یاری در فرداهای نامعلوم[8] پاسخ یابی.

همة اینها درد سنگینی است. برای اینکه اسلام بماند، بایستی هم فریاد بزنی و هم فریاد را فرو خوری. درد سترگی است، صبر و تحمل غافلانی که آخرت خود را به فروش گذارده و دنیای خود را نیز ویرانه ساخته اند و دیگران را به گمراهی کشانده‌اند. و تو باید تا برقراری عدالت و فرداها صبر کنی.

و مهدی نیز امروز صبورترین انسانها است (علیه... صبر ایّوب[9]). و غریب‌ترین و مظلوم‌ترین[10] شخصیت عالم خلقت. مهجوریت آن است که بزرگوارترین و مهربان‌ترین و عالم‌ترین و بالاترین[11]، مورد کمترین عنایت و توجه قرار گیرد.

ندای هل من ناصر مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، همواره طنین انداز است. و ما نیز، چون انصار و مهاجر به جای درک زمان و یاری امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف وعده به فردا می دهیم، بدون اینکه امروز، یاری‌گر امام خود باشیم.

رنج زهراسلام الله علیها، رنج محرومیت انسان تا همیشة تاریخ است. او به راحتی می دید که ادامه سقیفه، نینوا است. او صفین و جمل را می دید، او خلافت معاویه و... و خلافت عباسی و عثمانی و... را می دید. و محرومیت امروزه ما را نیز شاهد بود. در حجم و نگاه او انسان امروز نیز جا داشت، او حق داشت اینگونه بگرید و ناله کند. شاید خفته‌ای بیدار شود و ساحت رفیع خورشید ولایت را لبیک گوید. اما باز هم افسوس و صد افسوس ...[12]

تحمل این رنج و صبر بر این مصیبت، بالاترین صبری است که فرزند او مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، عهده دار آن است. کار سنگینی است، هر روز توهین و اهانت و شکستن حرمت‌ها؛ چون تخریب حرم‌ها و حریم‌ها و تحمل همة اینها برای اسلام و مسلمانان[13].

--------------------------------------------------------------------------------

[1] . بحارالانوار، ج53، ص178.

[2] . بحارالانوار، ج44، ص123.

[3] . نهج‌البلاغه، خطبه شقشقیه.

[4]. الامامة و السیاسة، ج1، ص29.

[5] . وسائل الشیعه: ج7، ص112؛ مادرم فاطمه را دیدم که در محرابش شب جمعه ای تا دمیدن صبح پیوسته در رکوع و سجود بود و پیوسته مردان مؤمن و زنان مؤمن را با نام دعا می کرد بدون اینکه ای برای خود دعا کند. گفتم مادر چرا، چنانکه برای دیگران دعا می کنی برای خود دعا نمی کنی؟ فرمود: فرزندم، اول همسایه، سپس خود (الجّار ثُمّ الدّار).

[6] . سیدبن طاووس در سرداب مقدس حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را دید که برای گنهکاران نیز طلب استغفار می‌نمود (بحارالانوار، ج53، ص302).

[7] . اختصاص، ص185: حضرت زهرا سلام الله علیها از نفرین عذابی که مصمم بود انجام دهد، برای حفظ اسلام منصرف شد.

[8] . پس از سقیفه با آن که بارها و بارها حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیها افراد را متذکر شدند فقط 44 نفر سخن حضرت علی را پذیرفتند. قرار شد فردا سر تراشیده با اسلحه بیایند و بیعت کنند؛ ولی فردای آن روز جز 4 نفر (سلمان، ابوذر، مقداد، زبیربن عوام) نیامدند. و باز فردا و فردا تا سه روز و کسی جز اینها نیامدند؛ احتجاج، ج1، ص206.

[9] . کافی، ج1، ص537.

[10] . کمال الدین، ج1، ص318.

[11] . الزام الناصب، ص9.

[12] . چشمه در بستر، مسعود پورسیدآقایی، ص200.

[13] . هنگام نوشتن این سطور خبر رسید که مزدوران آمریکایی باز به حریم و ساحت مقدس حرم عسکریین و سرداب مقدس، ناجوانمردانه حمله بردند. [مجله شماره 5 : - سخن دوست]

ما معتقدیم که مشاهد مبارک ]حرم‌های اهل‌بیت[ و مساجدی مانند مسجد جمکران بی‌نیاز از معرفی‌اند.

عده ای از پاکان و نیکان با حضرت صاحب عجل الله تعالی فرجه الشریف سؤال و جواب می‌کنند و حاجت می‌طلبند و جواب می‌گیرند، در مسجد جمکران صدای آن حضرت را می‌شنوند!

آقایی را که در بیداری دیده بودم، در خواب به من فرمود: چرا به مسجد جمکران نمی‌آیی؟!

ولی افسوس که همه برای برآوردن حاجت شخصی خود به مسجد جمکران می‌روند و نمی‌دانند که آن حضرت چه التماس دعایی از آن‌ها دارد که برای تعجیل فرج او دعا کنند! چنان که به آن آقا فرموده بود: این‌ها که به اینجا آمده اند، دوستان خوب ما هستند، و هر کدام حاجتی دارند؛ خانه، زن، فرزند، مال، ادای دین، ولی هیچکس در فکر من نیست!

آری! او هزار سال است که زندانی]غیبت و غربت[ است، لذا هر کسی که برای حاجتی به مکان مقدسی مانند جمکران می‌رود، باید که اعظم حاجت نزد او، واسطه فیض باشد، یعنی فرج خود آن حضرت را از خدا بخواهد.[1]

از مهمترین دعاها دعای فرج امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است. همه مشکلات مردم و حکومت‌ها از غیبت آن حضرت است. برای رفع مشکلات اجتماعی و حوائِج مردم باید همانطوری دعا کرد که انسان برای رفع مشکل خودش دعا می‌کند. دعا اگر دعا باشد تأثیر خواهد کرد.[2]

دعای تعجیل فرج، دوای دردهای ماست.

در روایت است که در آخرالزمان همه هلاک می‌شوند مگر کسانی که برای فرج دعا کنند: «الاّ مَن دَعا بالفرج»[3]

ائمه ما با این بیان، خیلی به اهل ایمان و شیعیان عنایت کرده‌اند تا خود را بشناسند ]یعنی راهی برای شناخت ایمان آنان در عصر غیبت قرار داده‌اند[. علامت‌گذاری برای آن‌هاست، یعنی اگر برای فرج دعا می‌کنید، علامت آن است که هنوز ایمانتان پابرجاست....

همچنین فرموده‌اند که در آخرالزمان، این دعای فرج را که دعای تثبیت در دین است، بخوانیم: «یَا اللَّه یَا رَحْمَن یَا رَحِیم یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوب ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِک »[4]--------------------------------------------------------------------------------

[1]. ورق های آسمانی، ص26..

[2] . روزنه هایی از عالم غیب، ص363.

[3] . بحارالانوار، ج52، ص133.

[4] . امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در کلام آیت‌ا... بهجت، ص48.

[مجله شماره 5 : - دیدگاه]

گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن

                                       گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن
گفتم به نام نامیت هر دم بنازم

                                       گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم
گفتم که دیدار تو باشد آرزویم

                                       گفتا که در کوی عمل کن جستجویم

گفتم بیا جانم پر از شهد صفا کن

                                       گفتا به عهد بندگی با حق وفا کن

گفتم به مهدی بر من دلخسته رو کن

                                       گفتا ز تقوا کسب عز و آبرو کن

گفتم دلم با نور ایمان منجلی کن

                                       گفتا تمسک بر کتاب و هم عمل کن

گفتم ز حق دارم تمنای سکینه
                                       گفتا بشوی از دل غبار حقد و کینه

گفتم رخت را از من واله مگردان

                                       گفتا دلی را با ستم از خود مرنجان

گفتم به جان مادرت من را دعا کن

                                       گفتا که جانت پاک از بهر خدا کن

گفتم  ز هجران تو قلبی تنگ دارم

                                       گفتا ز قول بی عمل من ننگ دارم

گفتم دمی با من ز رافت گفتگو کن

                                       گفتا به آب دیده دل را شستشو کن

گفتم دلم از بند غم آزاد گردان

                                       گفتا که دل با یاد حق آباد گردان

گفتم که شام تا دلها را سحر کن

                                       گفتا دعا همواره با اشک بصر کن

گفتم که از هجران رویت بی قرارم

                                       گفتا که روز وصل را در انتظارم

اللهم عجل لولیک الفرج